-در هر مکانی

                           - هر طور که باشی

                 .............................من لبریز از توام

           به سادگی اشک

از چشمت افتادم

------------------------------- اما حال میگویی

                                                          " تمام این سالها در قلبم بودی!"

              - قطره آبی بودم

                                        - یاقوتم کردی

                                      - نیازمند بدنتم!

وباز چه آسان زنده شدم وقتی دیدم

....................................بودن را بدن خوانده ام!

 و به صفحه ای که دور از همه چشمها مال توست

- "بی پایت میریزم

...........................تو

..........................................تو که افسون خبیهای هستی را

.....................................................تجلی بودی"

- کاش کنارم میبودی

...یا از آسمون

...........................یا رو تن من!

- سلولهای خاکستری نیز

اما

هنوز هیچ راهی برای داشتنت پیدا نکردم

                              - عجب لابیرنتی!

                                                                      با هفت قدم دیگه به آغوش گرمت میرسم

-  من معمولن جزو دسته اولم (آخی خودم که چقدر کسر خواب دارم) اما جمعه پیش کاری پیش اومد که مجبور شدم ساعت هفت و نیم بیرون بزنم حدود ساعت هشت بود که کارم تموم شد  و دلم نیومد یه راست برم خونه و هوس کمی ولگردی به سرم زد اینجور وقتا مسیر روتین من از چمران تا پارک وی رفتن و برگشتن از خیابون ولی عصر ه حالا تا کجاش ....بماند

- پایین تر از جام جم یهو هوس کردم برم پارک ملت از همینجا طپش قلبم تمام فضای ماشینو پر کرد با خودم گفتم اگه جای پارک پیدا کنم میرم !

- دقیقن همون جایی که باید. یه سوزوکی رفت که من هیچ بهانه ای برای پارک نرفتن پیدا نکنم......ماشینو پارک کردم و با وجودی لرزان پیاده شدم هنوزم اگه کمی دقت میکردم میتونستم بعد هیفده سال جای پاهامونو پیدا کنم

- هوا بارونی بودو عطر درختای کاج منو برد زیر نیمکتی که حالا نیست و درخت کاجی که هنوزم رد انگشتم روش حک شده وقتی که اسم تورو کنار اسم خودم نوشت و بعد اسم هردو رو پاک کرد  که اسم منو با نام خانوادگیه تو بنویسه

- پارک خیلی شلوغ نبود و من با هر قدمی هر لحظه اون روز رو برای هزارمین بار تو ذهنم مرور میکردم

-  پیر آهن خاکستری روشن مردانه تو با شلواری کمی تیره تر کمربندوکفشی سیاه و سامسونتی

- روپوش و روسری سیاه من با شلوار جینم و آدیداس اصل سفیدم که خیلیم بهشون می نازیدم !

- چندمین بار بود که کنار کاج پیر میومدم تنها با جای خلیه تو؟ نمیدونم اما هنوزم میتونستم بوی ادکلنتو بشنوم چند لحظه ای کنار کاج ایستادم  تمام پارک با صدای قلب من به رقص در اومده بود

- زمان مرده بود وقتی که به خودم اومدم  افسوس که باز موسم جدایی بود و این بار از خاطره ات

- شونزده سال و شیش ماه گذشته است

-من و درخت کاج هنوز منتظرتیم !

اما

چه کنم که

نگاهم تو چشمات

                                       گره خورده

هم برای با هم قدم زدن

هم بدور از دیده شدن اشکا گریه کردن

 من هنوز در حسرت یک ثانیه از نگاهتم

اگه یک شب با تو باشم و هزار بار ببوسمت

باز

در حسرت یک ثانیه از نگاهتم

                                                                        (چشم پزشک من)

بازم با دیدن من یاد اسکارلت میافتی؟

                                                آغوش گرمت کجاست؟

اما

                                         ـ  داروی من تو چشمای توست (چشم پزشک من) 

- باشه اما چی ؟ یه آی دی پیشنهاد بده که بچشم نیاد

-..........................

- راجع به نامی که گفته بودی خیلی فکر کردم اسمی بهتر از اسم خودت! پیدا نکردم با شنیدن یا دیدن این اسم قلبم به طپش میافتد!

- استامینوفن ..............بهتری ؟        .................   نه

- پروفن .................... بهتری ؟ .....................نه

- ترامادول......................بهتری ؟............نه

- شام درست نکن از بیرون میگیرم!

- رینگ رینگ ..............یه اس ام اس...............ها

......................................  حالا شد شام چی درست کنم؟.........................